Gerrit Achterberg

Vandaag is het de sterfdag van Gerrit Achterberg (20 mei 1905-17 januari 1962), een van mijn favoriete dichters. Hieronder een paar van zijn gedichten.

Stof

Alsof ik nimmer bij u sliep,

werd gij weer het materiaal

van voor dat God u schiep:

wind, grond, taal

voor een nog niet geboren lied;

ten overstaan van een heelal,

dat wacht tot Hij opnieuw gebiedt;

omdat ik hier nog ademhaal.

.....

Landschap

Ik loop in schilderijen rond.

Plekken, ouder dan God,

liggen hier op den grond.

Geboorteplaatsen komen bloot;

een bodem, bijna uitgesleten,

waar ik het zand heb uitgebeten

met 't zoutzuur mijner geest,

om terug te vinden wat gij zijt geweest.

.....

Dood paard

Hij is ineens van hout.

De warme buik is koud.

Zo wordt de wereld oud.

Zijn poten zijn te kort.

Er ligt haver gemorst

buiten de bek, die nog voor kort

je vingers fijn kon malen.

Zijn gele tanden briesen

tegen die hem den dood in bliezen.

Ogen als eierschalen.

De vilder komt hem halen.

Gerrit Achterberg, Verzamelde gedichten, Querido, 1988 (tiende druk)